Grief Grieve Griever

ความเดิมตอนที่แล้ว
จูม็องค์เริ่มทำการทดลองฉีดเชื้อ Y-Virus ใส่มนุษย์ โดยไม่ฟังเสียงห้ามปรามจาก โต้ง
เลยแม้แต่น้อย บัดนี้การทดลองกำลังดำเนินต่อไปถึงช่วงสำคัญแล้ว

หมายเหตุ* เกย์ที่ปรากฏในเรื่องนี้ หมายถึงคนที่ติดเชื้อ Y-Virus ทำให้พวกเขา
ไม่สามารถควบคุมตนเองได้ เป็นเหมือนปิศาจกระหายตรู๊ดด นั่นเอง
============================================
"เอาล่ะ.....ฉีดเชื้อ Y-Virus ได้....."
เข็มฉีดยาขนาดยักษ์ ทิ่มทะลุแคปซูล เข้าไปฉีดใส่เส้นเลือดเด็กเกรียนคนนั้น
"PVP ไหมแสรดดดดด...อ๊ากกกกกก"เกรียนคนนั้นหยุดคำราม ก่อนจะส่งเสียงร้อง
ออกมาด้วยความเจ็บปวด

......

........

............

.................

........................

ร่างกายที่ผอมโซขาดสารอาหารของเกรียนคนนั้นค่อยๆเปลี่ยนไป กล้ามเนื้อของเขาใหญ่โตขึ้น
ดูล่ำบึ้กยิ่งขึ้น กลายเป็นเหมือนนักกล้ามที่แข็งแรงทรงพลังไปในทันที

"หึหึหึหึหึ สำเร็จ.....สำเร็จแล้ว..... เราสามารถทำให้เด็กขาดสารอาหารกลายเป็นยอดนักกล้ามได้แล้ว"
จูม็องค์และลูกน้องของเขาโห่ฮิ้ววว ฉลองความสำเร็จเป็นการใหญ่ แต่พวกเขาก็ยินดีกันได้ไม่นาน.....

"ตุ๋ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
"ผู้ชายยยยยยยยยย......"
เสียงของเกรียนคนนั้นเปลี่ยนไป จากเสียงเด็ก กลายเป็นเสียงใหญ่ ที่เต็มไปด้วยรังสีความหื่นในไม้ป่าเดียวกัน
พูดจบเขาก็พังแคปซูลทดลองออกมา แล้ววิ่งเข้าใส่เหล่านักวิจัยในห้องนั้น
เขาเอามือตบหัว กดไหล่ และกระซวกตรูด จนกลายเป็นคอมโบ
หัว ไหล่ ตูด
หัว ไหล่ ตูด
หัว ไหล่ ตูด
เกย์นั่นพุ่งเข้าตุ๋ยเหล่านักวิจัยอย่างบ้าคลั่งทีละคน.....

"บ...บ้าน่า.....เป็นไปไม่ได้..... มันมีอะไรผิดพลาดกันแน่!!"
"เรื่องนั้นไว้ก่อน เราหนีก่อนเถอะครับ เดี๋ยวก็ได้ขี้โดยไม่ต้องเบ่งหรอก"

พวกทหารยามถือสวิงจับแมลงวิ่งเข้ามาก็ต้องตกใจ เมื่อศัตรูที่เขาเห็นตรงหน้า ไม่ใช่แค่หนูตะเภายักษ์
แต่เป็นปิศาจกระหายตรู๊ด ร่างยักษ์แรงควาย หน้าตาน่ากลัว
พวกเขาหัวเราะกลบมุขไม่ออกแล้ว และรีบชักปืนพก 9-mm ขึ้นมาแล้วกระหน่ำยิ่งเข้าไปทันที

"ตุ๋ยยยยยยยยยยยยยยยยย"
แต่ผิดคาด ดูเหมือนว่าผิวหนังของมันจะเหนียวมาก ทำให้มันทนทานต่อกระสุนปืนได้

"ไปหยิบ M16 มา!! M16!!"ทหารยามโวยวายลั่น แต่ดูเหมือนไม่ทันการเสียแล้ว
พวกเขาโดนขยี้น้องชายซะจนเดินไม่ออก เป็นภาพที่ซาดิตส์มาก

"โฮกกกกกก ผู้ชายหล่อ......อดใจไม่ไหวแล้ว"
อีเกย์ยักษ์นั่นพุ่งเข้ามาหาโต้งด้วยความเร็ว เร็วมากจนถ้าเป็นหนังคงต้องทำเป็นภาพสโลว์
โต้งเห็นท่าไม่ดี จึงรีบคว้าปืนพก 9-mm จากมือทหารยามที่กำลังนอนขดตัวอยู่
แล้วยิงเข้าไปยัง Egg ของเกย์ตัวนั้น..... CRITICAL!!

"อ๊าากกกกกกกกกกก"ดูเหมือนกระสุนนั่นจะโดนจุดอ่อนของมันอย่างจัง เกย์นั่นทรุดลงไปกุม Egg ของตัวเอง
และร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะสิ้นฤทธิ์ลง........

"จบแล้วสินะ....."สภาพห้องทดลองตอนนี้พังยับเยิน นักวิจัยแต่ละคนก็อ่วมไปตามๆกัน
"นี่ไงผมบอกคุณแล้ว คุณจูม็องค์ ถ้าตอนนั้นคุณเชื่อผม ไม่ทำการมดลองบ้าๆนี่ต่อ คงไม่เป็นแบบนี้หรอก"

".....กรอด.....มันผิดพลาดตรงไหนกัน ทำไมถึงเป็นแบบนี้....."
"ผมว่าคุณเลิกคิดที่จะทดลองเรื่องแบบนี้ต่อดีกว่านะครับ"
โต้งพูดพร้อมกับยื่นมือไปพยุงจูม็องค์ที่นั่งกองอยู่กับพื้น

"ได้.....วันนี้ผมจะไม่ทดลองต่อ.....ทุกคนกลับไปพักได้แล้ว"
ทุกคนที่โดนทำร้ายต่างเดินขาถ่างกลับห้องอย่างทรมาน คนที่รอดมีแค่โต้งกับจูม็องค์เท่านั้น
"วันนี้พวกตูคงใช้เวลาขี้ไม่ถึงนาทีแน่ๆ"


............................

คืนนั้น.....จูม็องค์นั่งเครียดอยู่ในห้องคนเดียว เพราะเหตุการณ์ในวันนี้ทำให้เขาขายหน้ามาก
เขายังคงหมกมุ่นคิดถึงข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้น ว่ามันมาจากอะไรกันแน่ โดยที่ไม่สนวีซีดี น้องมิยาบิ ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน
ที่ลูกน้องเขาเอามาให้ปลอบใจเลยแม้แต่น้อย.....ตอนนี้เขาหมดอารมณ์หื่นโดยสิ้นเชิง

"บ้าเอ๊ย!!"
จูม็องค์ตะโกนออกมาแล้วชกออกไปเพื่อระบายอารมณ์ เขาน้ำตาซึมเล็กน้อย
เพราะดันไปชกโดนขอบโต๊ะเข้า.....
"ขออนุญาตครับท่านจูม็องค์"
"เออ เข้ามา"

"ไม่ทราบว่าจะให้ทำยังไงกับ Y-Virus และไอเกรียนทดลองนั่นดีครับ"
"ไอเกรียนนั่นเดี๋ยวจับแพ็คกล่องและส่งคืนร้านเกมไป บอกไปด้วยว่ามันตายในหน้าที่
ส่วน Y-Virus รอให้เรื่องมันเงียบลงสักพัก ค่อยพัฒนามันต่อ ผมไม่ยอมแพ้แค่นี้หรอก....."


ที่ห้องพักของโต้ง ตอนนี้เขากำลังจัดของเตรียมจะกลับในวันพรุ่งนี้
(ก๊อกๆ...)
"ครับเปิดเข้ามาเลยครับ ผมไม่ได้ล็อค"
เพื่อนนักวิจัยของโต้งเปิดประตูเข้ามา เขายังคงเดินขาถ่างอยู่
"แหะๆ ยังไม่นอนอีกเหรอครับคุณโต้ง"

"ผมเก็บของน่ะ เพราะเราจะกลับในวันพรุ่งนี้แล้ว"
"นั่นสินะครับ ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอเรื่องแบบนี้ที่นี่ อ้าวปืนนั่นคุณยังเก็บไว้อีกเหรอครับ?"

"ผมเผลอหยิบติดมือมาน่ะ ไว้พรุ่งนี้ก่อนกลับผมค่อยคืนแล้วกัน ว่าแต่คุณเถอะ ยังไม่นอนอีกเหรอครับ?"
"ผมนอนไม่หลับน่ะ ยังระบมอยู่เลย อีกอย่างผมรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวยังไงก็ไม่รู้"

"ฮ่ะๆ ไม่แปลกหรอกครับ เป็นผมโดนผมก็คงขยะแขยงเหมือนกัน"
"ไม่ใช่แค่ขยะแขยงเท่านั้นนะครับ แต่มันรู้สึกเอ่อ.....อุ๊บ...อี๊ก..อ้วก....."

"เป็นอะไรรึเปล่าครับ? ผมว่าคุณไปพักผ่อนก่อนดีกว่า ไว้พรุ่งนี้เข้าเมืองผมจะรีบพาคุณส่งหมอเอง"
"อ่อ...ครับ โอ๊กกกกก"

"ไหวไหมครับ ให้ผมพาไปส่งที่ห้องไหม?"
"ต............ตุ๋ยยยยยยยยยยย........."

"หือ?....มะกี้คุณพูดอะไรน่ะ?"
"ตุ๋ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"

"เฮ๊ย!!"โต้งรีบผละจากเพื่อนของเขาด้วยความตกใจ
ตอนนี้เพื่อนของเขากำลังเกิดความผิดปกติกับร่างกาย..... กล้ามเนื้อของเขาใหญ่โตขึ้นมาก
ในที่สุดก็กลายสภาพเป็นปิศาจกระหายตรู๊ด หรือเกย์ แบบที่เจอเมื่อกลางวัน.....


ทางด้านจูม็องค์เองก็กำลังตกใจเหมือนกัน เพราะลูกน้องของเขาที่เข้ามาในห้องเมื่อกี้ กลายสภาพเป็น
เกย์เช่นกัน
"ตุ๋ยยยยยยยย ถึงแกจะไม่หล่อ ช้านนก็จะตุ๋ยยยยยยยย"
"ช....เชื้อนี่สามารถแพร่ถึงกันได้โดยการอัดถั่วดำงั้นเรอะ!!"

"อดใจไม่ไหวแล้ววววว มามะ มาให้ฉานตุ๋ยซะดีๆ......"
เกย์นั่นพุ่งเข้าหาจูม็องค์ด้วยความเร็วสูง ด้วยความตกใจจูม็องค์จึงกระโดด Somersault
ใส่เกย์นั่นแบบไม่รู้ตัวอย่างสวยงาม ก่อนจะหล่นตุ๊บลงมาหน้ากระแทกพื้น ดั้งหัก.....

"อยู่ไม่ได้แล้วโว้ยยย"เขาเอามือกุมดั้งแล้วรีบโกยออกจากห้องโดยเร็ว...แต่ว่า
เมื่อมองลงไปชั้นล่างปรากฏว่า เหล่านักวิจัยที่นี่กลายสภาพเป็นเกย์หมดแล้ว


"ตั้งสติเอาไว้สิคุณ....."โต้งตะโกนบอกเพื่อนของเขา แต่ดูเหมือนเขาจะไม่รับรู้อะไรแล้วทั้งนั้น
เขายังพยายามจะพุ่งเข้ามาทำมิดิมิร้ายกับโต้งอย่างเอาเป็นเอาตาย ด้วยแรงอันมหาศาลของเขา
ทำให้ข้าวของในห้องกระจุยกระจายหมด

โต้งพยายามโยกหลบ กลิ้งหลบ ม้วนหน้าหลบ ตีลังกาหลบก็แล้ว แต่เกย์นั่นก็ยังไล่ล่าเขาไม่เลิก แต่เขา
ไม่มีทางยอมเสียตัวแน่ ถ้าเสียตัวตอนนี้นอกจากระบมแล้ว เขายังอาจติดเชื้อ Y-Virus แล้ว
กลายสภาพเป็นร่างน่ารังเกียจแบบนั้นก็ได้

"ไม่มีทางเลือกแล้ว ถ้าขืนเอาแต่หนีแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆเราจะต้องหมดแรงก่อนแน่ๆ"
โต้งจึงตัดสินใจชักปืนที่หยิบติดมือตั้งแต่ตอนกลางวันขึ้นมา.....

"หยุดอยู่ตรงนั้น ถ้าคุณก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ผมยิงจริงๆนะ"
โต้งเล็งปืนขู่เกย์เพื่อนเก่าเขาไว้ ด้วยมือที่ชุ่มเหงื่อ.....

"ตุ๋ยยยยยยยยยยย"แต่เกย์นั่นยังคงเดินใกล้เข้ามาโดยไม่สนคำขู่เลยแม้แต่น้อย

"ผมพูดจริงๆนะ!! บอกว่าอย่าเข้ามา!!"
"อย่าขัดขืนสิรูปหล่ออออออออ"พูดเสร็จมันก็กระโจนเข้าใส่โต้งทันที ทำให้โต้งเหนี่ยวไกปืน
ไปโดยไม่รุ้ตัว
(เบ๊ะ!!)ลูกกระสุนโดนเต็มๆ Egg ซึ่งเป็นจุดอ่อนของมัน....ก่อนที่มันจะร้องโอดครวญ
ทุรนทุราย แล้วลงไปดิ้นพราดๆกับพื้นก่อนจะสิ้นฤทธิ์ไป.......

"ผมขอโทษ ผมไม่มีทางเลือกจริงๆ....."
"แต่เอ๊ะ.....ถ้างั้น.....คนที่โดยตุ๋ยเมื่อตอนกลางวันก็ต้องติดเชื้อกันหมดน่ะสิ....."
"แบบนี้ต้องรีบออกไปจากเกาะนี่ให้เร็วที่สุด"
โต้งหยิบเฉพาะของที่จำเป็นแล้ววิ่งออกจากห้องไป แต่ทว่า.....เหล่าคนที่โดนตุ่ยไปนั้น
ติดเชื้อ แล้วกลายสภาพเป็นเกย์ยักษ์ไปกันหมดแล้ว ตอนนี้พวกมันได้ไปไล่ตุ๋ยคนที่เหลืออยู่แล้วแพร่เชื้อ
ถึงกันไปเรื่อยๆ...

ที่ศูนย์วิจัยแห่งนี้โดนฝูงเกย์ล้อมไว้หมดแล้ว......